ali kemal: yazı
yazı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yazı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Eylül 2015 Perşembe

Yıl 0

Eski bir günden geçiyorum. Yarım kalmış sözleri. karşılaşılmış eski arkadaşları, etki alanı sınırlandırılmış yanıtlarıyla. duruyorum bir sokağın ortasında. Sesler, yüzler, soruları malum yalnızlıklar.

14 Eylül 2015 Pazartesi

Yarı Ölümlü

En olmaz yerindeyim dünyanın. Issızlığını tenimde duymadığım yer yok. İki değirmi taşı arasında ufalana ufalana tükeniyorum. Acıyan, ağrıyan bir yer oluyor tenimde sonra. Bir gün cevap alamayacağım monologlarım olmasına korkuyorum en çok. En çok boşluğa konuşmaya. Bilmezler içinde bir boşluk taşımayanlar, boşluğa konuşmanın çaresizliğini. 

19 Aralık 2014 Cuma

Hiçe Giderken Sana Denk Gelince Yazıları - 3


Tüm sorular sorulmuş, alınmış boyun ölçüsü. Geberene kadar dinlenilmiş bir deli kuş. Kederli bir asfalt ezilmiş ayaklar altında. Çok gece geçilmiş bir başına. Sorulacak sorular kalmış yine de. Bir şeye benzemez de bu hayat, sonuna kadar sen kal yanında yine de.

Tüm sessizliği silmişti bir sazın bam teli. Emanet edip gün görmemiş acıları o yalnız ağaca, düştüm saçlarının dalgalarına. Bir gri göğü pay ettik bir göçebe kuşla. Yağmur kaldı bana yüzümün bin yıllık yatağında. Dur daha, zor değil baş etmek acılarla. Daha düşülecek gözlerinden, öpülecek dudağının kıvrımından.

5 Kasım 2014 Çarşamba

Hiçe Giderken Sana Denk Gelince Yazıları - 2

Zaman bir yanılgıydı aslında. Bir günden geçerken diğer güne, ne olmuş sığıvermişsen yüreğime? Sen mavi bir kadın. İstediğin renge boya diye önüne serdiğim hayatın sahibi.

Sorularla dolu kafam. Çok sorunlu, az cevaplı. Üstelik hiç bir cevabı mutluluğa yaklaşmamış bir adamın en sorunlu hali. Şimdi tek soru kendi mutluluğunu veriyor hayata: Doğru kadın karşında mı?

Tüm yolları sana çıkan bir şarkıyı söylüyorum şimdi. Gecenin tüm sesleri çekildikten sonra, birbaşınalığıma. Tüm çıkmaz yolları bilirim ezbere. Tüm yok oluşları. Bir şarkıyı yazıyorum ilk defa. Ay ışığında ağaran bir uzaklığa.

7 Ekim 2014 Salı

Hiç'e Giderken Sana Denk Gelince Yazıları - 1

Piyangodan çıkmış büyük ikramiye gibisin. Ben amorti kazandım diye bakmaya bile gerek duymazken büyük ikramiyeye, orada sen varmışsın aslında.

Oysa ben hep olmazımın peşinden yürüdüm. Beklemeyi büyütür, özlemekle avunurdum. Oysa unutmuşum özlemek ne gerçekte, sevilmek ne?

27 Eylül 2014 Cumartesi

Kadın ve Sahiplenmek Üzerine

Epeydir bekleyen bir yazı olacak galiba bu. Kadınlar ve onları sahiplenen erkekler üzerine. Hani o meşhur söz üzerine gelişecek bir yazı olacak bu; Allah sahibine bağışlasın! Ataerkil üstünlüklerimiz, kadına verdiğimiz değer üstüne bir yazı olacak bu. Nazım'ın dediği gibi sofradaki yeri öküzümüzden sonra gelen kadın'ın sahipliği üzerine olacak bu yazı. Biraz saçmalanacak, belki biraz gerçeğe vurgu yapacak bu yazı. Daha başındayım kestiremedim gelişimini.

24 Eylül 2014 Çarşamba

Aptallığa övgü

Vazgeçmek mevzu dolanıyor kaç gündür kafamda. Hangi filmdi hatırlamıyorum şöyle bir cümle hatırladığım kadarı ile; "ilk görüşte aşka inanır mısın? Ben inanırım. sokaktan geçerken bir kızla karşılaştım. Adını, adresini, yaşadığı yeri öğrendim. Kapısını çaldım ve kendisini sevdiğimi söyledim. Başka birisini seviyordu, nişanlıydı ve yakında evlenecekti. Akıllı bir adam bu durumda vazgeçer, döner arkasını gider. Bir aptalsa o kızın peşine düşer ve kendi düşleri olsun diye boşa çabalar. Ben o kapı yüzüme kapanıp sokağa döndüğümde dünyanın en aptal adamının ben olduğumu ispatlamaya karar vermiştim." Belki de ben uydurdum bunları şimdi. Emin değilim ama vazgeçmeyiş böyle bir şey olmalı. Evet vazgeçiş en doğru hareket olarak görülebilir o an orada fakat dünyanın en aptal adamı olduğunu ispat etmekten daha kolay kendini akıllı ispat etmek.

20 Eylül 2014 Cumartesi

Gelmeyene

hiç gelmese bile o beklenen, beklenen zamanı güzelleştiriyor beklenen. en çok da o zaman denen yanılsamayı. az rakı, bir sürü dize, saçmalanan anlar, özlenen, uzaktan kıskanılarak bakılan zamanlar. hepsi kıymetli kendince bu vakit içinde. x e bir değer verin bu durumda, atıyorum saat diyelim, hadi olmadı yıl mesela. sonra y için diyelim ki hayat. sonra x in y düzlemi üzerindeki ilerlemesini izleyelim mesela oturup zaman denen o yanılsamanın kıyısında z ye verdiğimiz sabrı alıp yanımıza.

11 Eylül 2014 Perşembe

özledim

sırtının sıcaklığını özledim en çok da ya da aklıma ilk gelen o oldu. gözlerin, yüzün, dudakların, sesin değil de neden sırtın çok iyi bilmiyorum. "özlemek dostluktandır, dostluğundan öte bulmalıyım seni" diyen şairle de var bir kavgam (ahmet telli). ben gece yarılarını geçerken özlemekten başka bir şey yoksa elimde kaybettiklerim mi çok hayatta? 

2 Eylül 2014 Salı

sürüklenirken

"Bülbülün sevdası hep güllerinen
Senin şirin dilin yad ellerinen
Çık salın sevdiğim engellerinen
Görünme gözüme lazım değilsen
Gönül kalk gidelim sılaya doğru"


lazım değil elbet öyle yar ama yürek bu. kendinden geçiyor, yardan geçmiyor. yar, yaralarını armağan edip gitmiş olsa bile. mazoşist bir yanımız var bizim toplum olarak. kimse yok demesin. gerçi aşk kavuşamamaktır da denir. kavuşunca geriye kalan aşk değildir derler.gerçi geriye kalanın illa aşk mı olması lazım o da meçhul. geriye bizli bir zaman kaldıktan sonra pek dert kalmıyor kavuşmak adına. 

29 Ağustos 2014 Cuma

Beni Affet

Bir yerden başlamalı aslında. Kıyıya vuran acılar, düze çıkan yollar, uyku tutmayan afili geceler, her şarkıda akla gelen yapılan küçük hatalar. Bin yıl akmış bir ırmak biliyordur değil mi yatağını, çevresini, yöresini? Öğrenmiştir o kadarını. Lazım da gerçi. Nerede coşacak, nerede kaynayacak, nerede durup, nereden bırakacak kendini. Bilir elbet, bilmeli. Ben öğrenemiyorum seni. Hallerin, tavırların, söylediklerin ve de söylemediklerin. Her şey ile oradasın ve ben ne o ırmağı ne de o yatağı bildiğimi söyleyemiyorum işte.

27 Ağustos 2014 Çarşamba

Alakasız Bir Yerden Gitti Yol

Uzak, çok uzakların tozu kalmış üstümde. Buradan doğmuş, oradan batmış bir güneşin alnından geçti bugün tenim. Bugün uzak, çok uzakları özledim ve susadım gözlerindeki huzura. Bugün, kurumuş bir ırmakta yıkadım ayaklarımı. Ölmüş çocuklarla şarkı söyledim. Tozunu silkeleyip atamadım uzaklığımın.

25 Ağustos 2014 Pazartesi

Zonklayan Bir İsme

Bazı isimler vardır, hani hangi dilde olduğu değil de neyi hatırlattığı öenmli olur sizin için. Hani fidel deyince amerikanın sekizyüz küsür denemesine rağmen öldüremediği bir gerilla komutanı gibi, Feride denince uzun bir şiir gibi, Arkadaş denince yarım kalmış bir şiir gibi, Ayten denince illa akla milyon kere Ayten dizesinin gelişi gibi çoğalır örnekler istemediğiniz kadar. Ethel adı da nedense bana hep yarım bir aşk şiiri gibi gelir, mitolojiden unutulmuş, boş verilmiş ama çok önemli bir karakter gibi.

5 Ağustos 2014 Salı

bazen kendisi için yaşar insan

bazen hani bir şey dolanır kalır boğazına. ne, ne diyeceğini bilirsin, ne de bir durum içine girebilirsin. öylece bomboş bakakalırsın. bir şeylerle uğraşır, zamanı ve o boğazındaki yutkunamama hali geçsin istersin. dokunsalar ağlayacak, konuşmaya başlasan içinde biriktirdiğin her şey orta yere saçılacak gibi hissedersin. ne uygun kelimeni bulur, ne de uygun hali kendine biçersin. kaçmak istersin herkesten ve her şeyden. içinde köhnemiş bir gece kalmıştır bir onu bilirsin. içinde o köhnemiş gecenin nemli kokusu sinmiş ve her şeyi de kendi gibi irinli bir bulaşığa çevirmiştir. dokunsalar ağlayacaksın oysa biliyorsun. üstelik iyi de geleceğini biliyorsun. biliyorsun ki o kirli gece bir düşse o yapışıp kaldığı kir ile, bir ağlansa temiz bir güne, her şey daha berrak, her yer daha aydınlık.

7 Temmuz 2014 Pazartesi

Mavi


her düştüğümde elimden tutup kaldıran ışıklı aydınlığım. aşarken zifir karanlık yalnızlıklarımı, her an biraz daha kanıksarken acılarımı, baştacı edilen. bazen hayatıma bir adın tamlaması ile düştü bazen nazım'ın dizeleri ile.

5 Temmuz 2014 Cumartesi

Bulantı

Sadece midede gerçekleşen bir hareketlenme değil bulantı. Bazen insanın belleği, bilinci, bildiği, bilmek istediği ve hatta yeri ve göğü de bulanabiliyor. Böyle zamanlarda en temizi çekilip hayatın sessiz bir koyuna, kürekleri kırık, yellenleri yırtık, kırılmış gövdenizi suyun, havanın, artık her neyinse işte onun durulmasını beklemek gerekiyor. Yoksa yer ve göğün tanrıları pek kızıyor halinize. Poseidon sularını çekip alıyor ayaklarınızın altından bir bulanıklık kalmıyor ama sular da gidiyor, ardından herşey. Oysa rakının demini alması su, kafanın ayması içinde ölmeyen bir sadelik de şart. Herşey durulana kadar kırık kürekler ve yırtık yelkenlerle beklemek ilk şart sanki, sanki tekrar yola düştüğünde o yelken ve küreklerle çıkmayacaksın yolculuğa, tazeleneceksin. Rakıya su katılmalı, sigara nemsiz olmalı fakat rakıda buz hiç bir zaman tercih sebebi olmamalı üstelik.

4 Temmuz 2014 Cuma

Ciğerimin Köşesi

Ne güzel bir hitaptır bu? Ne deli bir tanım? Yüreğim zaten senin de bir de ciğerimin köşesi oluver demek gibi. Sıradan değil kat'iyen. Ciğerimin köşesi olmak kolay mı öyle? 

25 Haziran 2014 Çarşamba

Aşk


Ömrün özetini istemek ya da temize çekmek yapılan tüm hataları yeni bir sayfada. Elmanın öbür yarısında diş izleri bırakmak ve tadı damağında bir hayat öpücüğü almak. İmlası dağ bir coğrafyada halaya durmak, can siperhane savunmak sevginin rüştünü ispatını. Çok çizgili kağıtlara hasret düşürmek mesela. Mesela bulutsuz kesif bir maviyi solumak delicesine. İmarı betonarme bir kenti, isyan dilli bir ıslıkla geçmek, dalga olmak kıyılarına, göğüne bir kuş olmak, delicesine.

24 Haziran 2014 Salı

Bir nevi pansuman

Pansumanlarımızla yaşayıp gideceğiz işte; yaralarını bir türlü kapatamamış, kapatılamamış, kapatmasına izin verilmemiş insanın diyebileceği, kurabileceği cümle bu kadar olur. Hayatın size armağan ettiği yaraları kabullenip onlarla yola devam etmek istediğinizin kanıtı gibidir. Her tanıştığınız cinsi latifte ilk aşkınızın gözlerini, sözlerini, seslenişini arayacaksınız mesela ve her defasında ilk aşktan yaralarınız kanayacak siz onları pansuman edip devam edeceksiniz bir şekilde hayatınıza.